loading

کامیس

سرو کامیس درختچه همیشه سبزی است که برگهای سوزنی پهن و نرمی داشته و بومی آمریکای شمالی و شرق آسیاست. برخلاف برگهای لطیف آن ، تنهی آن اسفنجی و دارای برجستگیها و فرو رفتگیهایی فراوان و زبری میباشد. کامیس پاریس دارای ریشهای یونانی میباشد و کلمهای است دو بخشی که بخش اول آن به معنای زمین و بخش دوم آن به معنای سرو میباشد. کامیسها تنوع رنگ گسترده و جالبی دارند از سبز تیره گرفته تا سبز فسفری و سبز آبی و زعفرانی و طلایی. شکل شایع کامیسها مخروطی و هرمی بوده اما میتوان با هرس آنها را به شکلهای جذاب متهای، مارپیچ یا اسپیرال، مربعی، کروی، توپیاری و … درآورد. از جمله ویژگیهای مناسب کامیسها فرمپذیری مناسب، مقاومت و تراکم بالا، همیشه سبز بودن و نداشتن خزان میباشد.
گونههای کامیس زعفرانی، سرطلا، نوکدار، تبری، سبز فشرده، خمرهای و …. کاربرد گستردهای در اجراهای فضای سبز در کشور عزیزمان ایران داشتند. کامیسها به دلیل فرمپذیری مناسب هم میتوانند به عنوان پرچین و دیوار سبز مورد استفاده قرار گیرند و هم به شکل تک گیاه مرکزی و صورتهای مختلف دیگر کار شوند و به دلیل مقاومت مناسبی که در برابر باد دارند، میتوانند کریدور سبز جذابی را در ورودی شهرکها و ویلاها ایجاد کنند.
کامیسها بسته به محیط و جغرافیای محل کشت میتوانند سرعت رشد متفاوتی داشته باشند. هر چند که این گیاه در گسترهی دمایی و جغرافیایی بسیار متنوعی دوام میآورد اما در محیطهای دارای رطوبت بالاتر و خاکهای کمی اسیدی و دارای زهکش مناسب سرعت رشد بهتری دارند. در حالت کلی سرمادوست بوده و نیازمند نور مستقیم آفتاب میباشند و دماهای زیر صفر را به راحتی تحمل میکنند.
نیاز آبی متوسطی دارد و هر زمان احساس شد که خاک اطراف گیاه خشک شده است، آبیاری انجام شود به گونهای که مثلاً در نواحی شمال کشور نیاز آبی آن در تابستان عموماً یک بار در هفته میباشد. کامیسها هم به شکل قلمه و هم بذری قابلیت تکثیر دارند و جهت ریشهزایی این گیاه پس از کشت میتوان از کودهای حاوی فسفر و پتاس بهره برد و جهت رشد برگی و شاخهای آن میتوان از کودهای حاوی نیتروژن استفاده کرد. آفت شایع این گونهی گیاهی شته و پروانه شاخهخوار میباشد.

پروانه شاخه خوارتبریسبز فشردهسرطلاسرو کامیسکامیس زعفرانینوکدار

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *